Naast de drievoudige Godin staat de gehoornde God, een Keltische god, half man en half hertenbok. Hij is de meest intrigerende personage in paganisme en bekend om het gewei op zijn hoofd. Volgens verhalen kan Cernunnos gedaanteverwisselen en leeft hij een volledige menselijke levenscyclus in één jaar, dood gaand in de herfst/winter en in de lente weer herboren wordend.

In sommige Wiccastromingen speelt de relatie tussen Cernunnos en de Drievoudige Godin een belangrijke rol. Zo geloven sommige Wicca dat Cernunnos ieder jaar sterft in de herfst, waarna de natuur uitdooft en de vegetatie afneemt. In de lente staat de gehoornde god echter weer op uit de dood, en keert hij terug om de Drievoudige Godin in de lente te bevruchten, waardoor de natuur andermaal in bloei komt.

Samen met de drievoudige Godin vormt hij een symbiose waarin zij gelijken zijn, maar ook tegenpolen. Hij is de zon en de lucht, maar ook de passie genaamd het leven. In het paganisme wordt hij gezien als de god van vruchtbaarheid, het bos, jagen, leven en dood, het doodgaan op zichzelf staand, mannelijke energie, weelde en de onderwereld.

Hij is het meest bekend als God die een slang met hoorns en fakkel vasthoud of een torque draagt. In kleermakerszit staat hij afgebeeld met een mouwloos hemd. Andere dieren omringen hem, zoals een hond, raaf en hert. Andere dieren kunnen toegevoegd worden. Deze dieren zijn zijn bondgenoten. De kleur groen wordt met hem geassocieerd.

Ook kan hij afgebeeld zijn als een oudere man, kalend en met hertenoren. Zijn gewei op het hoofd is echter het meest kenmerkende aan deze god, een symbool dat laat zien dat hij een level van gegrondheid heeft bereikt dat enkel over zeer lange tijd kan worden opgebouwd. Deze God is oud en krachtig.