Hieronder schrijf ik het oude verhaal van de Noorse goed Odin, die er voor gezorgd heeft dat het runenalfabet zichtbaar werd.

Odin benijd de Norns, drie maagden die het lot van alles op de wereld in hun handen dragen. Dit doen ze door runen te snijden in de bast van de heilige boom Ygdrassil. De krachtige symbolen zenden vervolgens hun intentie het universum in via de boom, waarmee het alles in de negen werelden beïnvloedde. Maar Odin kan de runen niet zien, omdat ze diep in de put van Urd verborgen liggen.

Er wordt gezegd dat de runen zich alleen laten zien aan diegenen die zichzelf hebben bewezen waardig te zijn.

Odin, door zijn altijd aanwezige zicht naar kennis en wijsheid, speelt een belangrijke rol in het openbaren van deze symbolen. Hij ondergaat een ritueel waarbij hij zichzelf ophangt aan een van de machtige takken van Ygdrassil. Daarna spiest hij zichzelf met zijn eigen speer. Hij vertelt de andere goden dat geen van hen hem mag helpen terwijl hij daar hangt, wat er ook gebeurt.

Negen dagen bevindt hij zich in het schemergebied tussen leven en dood. Dan komt de put van Urd onder hem in beweging en daarin een voor een worden de runen zichtbaar.

Hij ervaart ze niet als enkel symbolen, maar als levende markeringen, die alle op hun eigen manier verbonden zijn tot diepere mysterieën en groeiend begrip. Zij zijn namelijk niet enkel middelen om te communiceren, maar de belichaming van de fundamentele krachten van het bestaan.

Door zijn offer, krijgt Odin verregaande wijsheid in de raderen van het universum; hoe ze allemaal werken en een kennis van lot brengen dat alles met elkaar verbindt. Op het moment dat hij leert hoe hij met de runen om moet gaan, wordt hij een van de machtigste wezens die rondloopt in het universum.

En wij plukken nog steeds de vruchten van dit grootse offer en hebben de runen tot op de dag van vandaag tot onze beschikking…