1 FEBRUARI

Als bij een wonder word ik vanmorgen wakker vol energie en heb meteen zin om op te staan. De zon schijnt vol naar binnen en verwarmt de koude ramen. En mijn hart. Het is Imbolc en het lijkt wel lente. Ik voel aan alles dat het de meest energieke, fijne, bijzondere dag gaat worden.

De ochtend gaat voorbij aan kleine klusjes. De konijnen die graag willen eten, net als de kippen. Mijn lief en ik trouwens lusten ook wel graankoffie en een boterham met een gebakken ei. Het is alweer tijd om Muis op te gaan halen. Papi heeft zijn karate examen en ze is er om in de middag gezellig met ons Imbolc te vieren. Hier in huis zijn we dol op Imbolc. Het vieren van de tien donkere weken die voorbij zijn. Het vieren van de prille eerste lentevreugde.

We hebben besloten om in ieder geval bollen te planten in de voortuin en een bezoek aan de Intratuin te brengen.

Pasen ligt overal al een beetje op de loer met eitjes en kuikentjes, paashazen en grappige kippen. We lopen er langs en worden er vrolijk van. De vissen en de dierenafdeling, alles net zo leuk. De vreemdste dingen vind je er soms en Muis heeft daar een radar voor, voor vreemde dingen. We pakken er meelwormen en een nieuwe voerbak voor de kippen en twee zakken verrukkelijk hooi voor de konijnen. Imbolc vieren we met zijn allen. Ook vindt Muis kerstwier tussen de vissenspulletjes.

Uiteindelijk komen we bij de hangplanten en daar wil ik serieus even stoppen. Twee wil ik er maar liefst. Mijn lief kijkt hoe Muis en ik de plantenmassa induiken en hevig alle planten beginnen te becommentariseren. Na twintig minuten zijn we eruit, we hebben er twee gevonden. Hij heeft er zwijgend naar staan kijken, niet wetend wat hem overkomt. Maar hij zegt niets en loopt weer mee als we verder gaan.

Tijd om een hapje te gaan eten. Lunchen met mijn lief en Muis is altijd even gezellig, want deze twee zitten zo op een lijn. Ze hebben dezelfde smaak en allebei een voorliefde om te delen. Muis mag graag alles regelen en mijn lief vindt het heerlijk als ze dat doet. Ik overigens ook.

We zijn op de potten afdeling aangekomen en ik zie mijn lief wat huiverig om zich heen kijken…. daar gaan ze weer. En hij heeft gelijk, minstens een half uur kijken we naar werkelijk iedere pot, we maken combinaties en zoeken naar iets dat voldoet aan al onze eisen. Eerst loopt hij er wat achteraan, maar dan begint hij er lol in te krijgen om iedere pot uitgebreid te beoordelen. Hij komt aan met een chinese vaas, maar dat is toch net niet wat we in gedachten hadden. Hij zet hem weer weg en vind een stapel donuts met een gat bovenin. We lachen er hartelijk om! Uiteindelijk vinden we wat we willen hebben en kunnen we door naar huis.

Als we klaar zijn, kan Muis nog maar heel even blijven en dan brengen we haar alweer terug naar haar vader.

“Beste Imbolc ooit Mama!”

En ik kan het alleen maar beamen. Allerbeste Imbolc ooit!