Van de week was ik eindelijk weer eens buiten gaan zwemmen. Het was een prachtige ochtend. De zon was net boven de bomen uit gekomen en scheen over de plas. De temperatuur zo heerlijk. Het water rimpelde lichtjes terwijl het lag te wachten tot ik er in zou komen. Ik stond daar aan de waterkant, keek om me heen en voelde een golf van dankbaarheid omhoog komen. Dankbaarheid dat ik daar mocht zijn op dat moment, als onderdeel in dat geweldige tafereel dat ik aanschouwde. Dankbaarheid voor hoe dat moment mij uit balanceerde en in mijn kracht zette.

Dat moment, dat is exact hoe holisme is voor mij. Onlosmakelijk verbonden kunnen zijn met alles om me heen. Onderdeel te mogen zijn van een situatie die invloed op mij uitoefend, net zo goed als ik invloed uitoefen op de situatie. Alles is een groot geheel en in verbinding met elkaar.

Ik zie mijzelf als een samengesteld geheel van vijf gebieden. Fysiek, mentaal, energetisch, spiritueel en emotioneel.

Fysiek wat ik eet, sporten, gezonde lucht om in te ademen, kleding waar ik me lekker in voel.
Mentaal wat ik lees of kijk, (negatieve) gedachtenpatronen, affirmaties.
Energetisch wat mij fit maakt, of juist moe.
Spiritueel wat zegt mijn intuitie, mijn zielsmissie herkennen, processen doorleven.
Emotioneel bewustzijn van eigen emoties en diens invloed, kunnen luisteren er naar.

Als een van deze gebieden uit balans is, dan werkt dat door op de anderen, immers ze zijn met elkaar verbonden. Holistisch leven vraagt mij om ieder gebied in balans te houden zodat ik het leven vorm kan geven met de inzet van alle potentie die ik in mij draag. Ik zet mezelf dus constant in mijn eigen kracht.

Alles wat mij omringt heeft ook constant invloed op die vijf gebieden. Denk bijvoorbeeld aan het zon en de maan, de seizoenen, weersomstandigheden, het plekje op de aarde waar ik woon. Alles heeft zijn eigen invloed op de balans en ik mag ervaren wat deze invloed is en hoe ik een negatieve invloed kan opvangen om de balans te herstellen.

Holisme vraagt mij niet om te gaan streven naar perfectie, als in het constant in balans moeten zijn binnenin. Die druk werkt juist averechts en brengt bij mij enkel stress teweeg die juist zorgt voor disbalans. Ik leef nou eenmaal in een wereld die gemaakt is om mij te vermaken en die mijn innerlijke stem, mijn intuitie ermee weet te vervagen. Het is voor mij de kunst dat juist te accepteren en vooral te blijven beseffen dat ieder moment perfect is om weer in te stappen en opnieuw te beginnen met het luisteren naar wat ik mezelf te vertellen heb. En dat ik als geen ander weet wie ik ben en wat ik nodig heb.